«Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ» του Άρθουρ Μίλερ
Η επιτυχημένη παράσταση του Γιώργου Νανούρη με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα!
Μετά από δύο συνεχόμενες χρονιές θριαμβευτικής παρουσίας στην Αθήνα, με περισσότερους από 150.000 θεατές και 350 παραστάσεις, το βραβευμένο με Πούλιτζερ έργο του Άρθουρ Μίλερ, «Ο Θάνατος του Εμποράκου», σε σκηνοθεσία του Γιώργου Νανούρη, με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη στον εμβληματικό ρόλο του Γουίλι Λόμαν, ξεκινά την καλοκαιρινή του περιοδεία σε όλη την Ελλάδα!
Η παράσταση, που συγκλόνισε το αθηναϊκό κοινό με την ευαισθησία και τη δύναμή της, θα παρουσιαστεί σε επιλεγμένα θέατρα σε όλη την Ελλάδα, και προσκαλεί το κοινό όλης της χώρας να βιώσει από κοντά το κορυφαίο έργο του Μίλερ, το οποίο παραμένει επίκαιρο και βαθιά ανθρώπινο. Η προπώληση των εισιτηρίων έχει ήδη ξεκινήσει!
Δίπλα στον Βλαδίμηρο Κυριακίδη ανεβαίνει επί σκηνής, μια σπουδαία ομάδα ηθοποιών με τους: Έφη Μουρίκη, Ρένο Ρώτα, Δημήτρη Γεροδήμο, Κατερίνα Μάντζιου, Γιώργο Κοσκορέλλο, Παναγιώτη Παπαδούλη και Σωκράτη Αγγελή.
Συνέντευξη| Ηρώ Τζημίκα
κε. Ρώτα έρχεστε στο Φεστιβάλ Ολύμπου με την παράσταση “Ο θάνατος του εμποράκου” στις 3 Αυγούστου. Έχω εικόνα ότι πάει πολύ καλά τα τελευταία δύο χρόνια, πόσο μάλλον τώρα και στην περιοδεία. Πείτε μου λίγα λόγια για όλο αυτό...
Είναι μία παράσταση που ξεκίνησε πριν δύο χρόνια στην Αθήνα και η διανομή είχε κλείσει ένα χρόνο πριν. Το προετοίμαζε καιρό ο Γιώργος Νανούρης μαζί με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη και την Έφη Μουρίκη και το καλοκαίρι του 2023 είχαμε ξεκινήσει τις πρώτες μας πρόβες. Φτιάξαμε, λοιπόν, αυτή την παράσταση που αφηγείται την ιστορία του Εμποράκου, από τα πιο σημαντικά έργα που έχουν γραφτεί ποτέ και έχει βραβευτεί με Πούλιτζερ ο Άρθουρ Μίλερ για το συγκεκριμένο έργο και το οποίο επιβεβαιώνεται και μέσα από την παράσταση, αλλά κι αν το διαβάσει κανείς, γιατί είναι ένα έργο που ενώ γράφτηκε το 1949 στην Αμερική, στη Νέα Υόρκη, σε μία εντελώς διαφορετική πόλη, συγκριτικά με εμάς, είναι πολύ επίκαιρο, αφορά την ελληνική οικογένεια, την ψυχοσύνθεση όλων των ανθρώπων γιατί στους χαρακτήρες θα εντοπίσεις σίγουρα ψήγματα της δικής σου προσωπικότητας. Είναι τόσο καλογραμμένο που βλέπεις κανονικά τις ψυχές των ανθρώπων μπροστά σου, όλων των ρόλων, δεν είναι κανείς παραμελλημένος.
Είναι απίστευτο πάντως γιατί αν κάτσουμε και σκεφτούμε πόσα χρόνια πέρασαν από τότε και κάποια πράγματα έχουν μείνει ίδια, μας κάνει να αναρωτιόμαστε…
Υπάρχει ένα κυκλικό σύστημα, που δυστυχώς, επανέρχεται ο άνθρωπος και επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη, αλλιώς θα είχαμε αποφύγει τους πολέμους, θα υπήρχε παντού ευημερία, ανάπτυξη… Ο άνθρωπος έρμαιο των παθών του, όπως επιβεβαιώνει και ο Μίλερ, 80 χρόνια μετά, ανακυκλώνεται στα ίδια λάθη. Είναι δύσκολο να ξεφύγουμε από την ανθρώπινη φύση μας…
Αν μπορούσατε να μου πείτε, πιο φιλοσοφικά μιλώντας, ποιο είναι το σημαντικότερο λάθος που κάνουν οι άνθρωποι σήμερα, ποιο θα λέγατε;
Για εμένα ένα από τα βασικά, γιατί γίνονται πολλά λάθη (γέλια) είναι ότι δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη. Ειδικά η νέα γενιά δεν ξέρει τι θα πει ευθύνη και βέβαια αυτό αναπαράγεται κι από την ίδια την πολιτεία, γιατί όπως βλέπουμε σε πολλά και σημαντικά πράγματα που συμβαίνουν, όλοι αποποιούνται των ευθυνών τους. Αυτό δεν το κατάλαβα ποτέ. Το θυμάμαι βέβαια κι από το σχολείο στη γνωστή φράση “Κυρία, εγώ τι φταίω;”. Ήταν το κλασικό… Πάρε την ευθύνη, αποδέξου το λάθος σου και προχώρα. Είναι πολύ σημαντικό σήμερα αυτό. Κανείς δεν το κάνει, να πει ότι αναλαμβάνει, προχωράμε μαζί, χτίζουμε κτλ.
Μου αρέσει η σκέψη σας και σας ευχαριστώ που τη μοιράζεστε. Σας περνάω στον καλλιτεχνικό τομέα και θα ήθελα τη γνώμη σας πάνω στις συνεργασίες. Πώς τις επιλέγετε; Ποια είναι τα κριτήρια; Παίζουν ρόλο οι συνεργάτες, να σας αρέσει το έργο, να υπάρχει μία καλή ανταμοιβή; Γιατί όλο αυτά είναι και τελείως στον κάθε ηθοποιό…
Ναι, φυσικά και τις ανάγκες που έχει ανά περίοδο. Από τα πιο σημαντικά κριτήρια είναι οι άνθρωποι. Αυτό που θα βάλω στη ζυγαριά, είναι τα αρνητικά και τα θετικά. Δεν μου έχει τύχει δουλειά που να βάλω μόνο θετικά. Πάντα ζυγίζω και όπως σας είπα, πλέον, προηγούνται οι άνθρωποι. Παλιότερα δεν το είχα τόσο. Παλιότερα επικρατούσε η ματαιοδοξία. Ήθελα να κάνω μεγάλους ρόλους, να συνεργαστώ με γνωστούς ηθοποιούς, να παίρνω και καλά λεφτά. Πρώτα, λοιπόν, οι καλοί άνθρωποι και να μπορώ να μιλάω την ίδια γλώσσα. Να υπάρχει καλό κλίμα, όπως υπάρχει στη συνθήκη που βρίσκομαι τώρα. Γενικότερα όμως δεν μπορείς να ξέρεις από πριν προς τα πού πάει η δουλειά, ούτε το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, οπότε το στοιχείο, είναι αυτό. Με τον Γιώργο πχ. σκεφτόμαστε παρόμοια, ο Βλαδίμηρος και η Έφη είναι πολύ καλοί άνθρωποι. Κάπως έτσι πάει η ζυγαριά και προχωράς…
Θα πιαστώ και από τη λέξη “ματαιοδοξία”. Θεωρώ ότι οι περισσότεροι νέοι, όταν ξεκινάνε μία καριέρα, θέλουν να δειχτούν, να κάνουν πράγματα, οπότε είναι λίγο γενικό το κακό σε αυτό (γέλια) Όσο μεγαλώνουμε και συζητώντας με φίλους, σίγουρα θέλουμε να πληρωθούμε καλά για όσα παρέχουμε, αλλά θέλουμε και τη ψυχική ηρεμία μας…
Σαφέστατα. Δεν έχω κανέναν λόγο στο να πάρω παραπάνω λεφτά ή να κάνω τον Άμλετ αν πρόκειται να μου βγει η ψυχή. Μετά αυτά τα παραπάνω λεφτά θα πρέπει να τα δώσω αλλού για να γίνω καλά! (γέλια) Δεν είναι μόνο τα λεφτά και η δόξα…
(γέλια) Πάμε τώρα και στα πιο χαρούμενα. Καλοκαίρι, περιοδεία, γενικά μια συνθήκη κούρασης, αλλά το καλοκαίρι είναι καλοκαίρι. Τι τύπος είστε;
Είμαι ξεκάθαρα καλοκαιρινός τύπος. Μου αρέσει το φανελάκι, η βερμούδα και η ξυπολυσιά! (γέλια) Παραλία, σοκάκια… Αγαπώ το καλοκαίρι στην Ελλάδα και τον χειμώνα μου αρέσει να δουλεύω.
54ο Φεστιβάλ Ολύμπου, λοιπόν και Νομός Πιερίας. Πείτε μου δύο πράγματα για την πόλη μας, έρχεται έρθει να φανταστώ κι άλλες φορές, σωστά;
Η πρώτη λέξη που μου έρχεται είναι η φιλοξενία. Το νιώθεις αυτό όσο ανεβαίνεις από το αυλάκι (γέλια) προς τα Βόρεια. Ισχύει παρόλα αυτά και σε όλη την επαρχία, ότι είναι αρκετά θεατρόφιλη κι αυτό επιβεβαιώνεται κάθε καλοκαίρι, γιατί έχω βγει με όλα τα έργα, από τα πιο ευχάριστα, μέχρι τα πιο δυσάρεστα. Πάντα η επαρχία διψάει και αυτή είναι μεγαλύτερη ανταμοιβή για εμένα. Το καλοκαίρι είναι υπέροχο, αλλά δεν είναι πάντα εύκολο να το απαρνηθείς και όπως το περιέγραψα προηγουμένως και να είσαι κάθε μέρα σε άλλη πόλη και σε συνεχές τρέξιμο. Είναι λίγο βάρβαρο, γιατί δεν ξεκουράζεσαι, οπότε κάπου εδώ να πω ότι δεν έχει τύχει να δω και την πόλη σας, γιατί δεν υπάρχει χρόνος. Είμαστε έρμαια του πούλμαν μας! (γέλια) Βέβαια στο Δίον έχω παίξει πάρα πολλές φορές και πριν από 15 χρόνια, στην αρχή μου. Το μέρος εκεί είναι μαγικό, το νιώθεις με το που μπεις…
Έχει τύχει να μιλήσω με αρκετούς ηθοποιούς και τραγουδιστές και πραγματικά όλοι/όλες λένε το ίδιο πράγμα για αυτόν τον χώρο…
Αλήθεια, είναι από τις “πιάτσες” που ανυπομονώ να βρεθώ. Εγώ αγαπώ και τον Όλυμπο, έχω ανεβεί στην κορυφή 3 φορές! Η περιοχή είναι λατρεμένη και ανυπομονώ να μοιραστώ αυτή την ιστορία μαζί σας και ελπίζω να την αγαπήσετε και εσείς.
Σας ευχαριστούμε πολύ και σας περιμένουμε με μεγάλη χαρά!
Πηγή: festivalolympou.gr
